6 odpowiedzi w tym temacie

[Piotr]

Jeszcze sto lat temu leczenie impotencji opierało się na dwóch metodach: higienicznej i medycznej. Ta pierwsza za podstawę uznawała odpoczynek (przez co najmniej rok) nie tylko od seksu, ale także od "pożądliwych myśli". Medycy zalecali też kąpiele, ćwiczenia fizyczne wzmacniające tężyznę i zakazywali sypiania na plecach. Przed 21. rokiem życia nie można było rozpoczynać współżycia, a później zalecano kontakty nie częściej niż co 10 dni. Ulubioną terapią lekarzy było zaś bolesne aplikowanie elektryczności statycznej na członek, jądra i wzdłuż kręgosłupa. Szczęśliwie mamy to już za sobą.

[Denis]

A podobno kiedyś faceci na własną rękę poszukiwali substancji, które zapewniłyby im niezawodną potencję.
Czytałem, że jedli laski wanilii, żeń-szeń, trufle, proszek z hiszpańskiej muchy, a także sproszkowane jądra określonych gatunków zwierząt.
Niektórzy szli na całość i smarowali penis pikantną musztardą - bolało, ale często pomagało stanąć na wysokości zadania.

[Denis]

Ale się cieszę, że te czasy minęły bezpowrotnie (mam nadzieję). Wolę tydzień kopać rowy zeby sobie kupić pudełko Viagry, niż być rażony prądem w penisa.

[Dantrol]

Znalazłem gdzieś taką opowiastkę, jak to w dawnych czasach leczono bezpłodność i impotencję:

"Były jednak i takie przypadki, że to mężczyzna był bezpłodny, a kobieta potrafiła się bronić i dochodzić swoich praw, swojego dobrego imienia. Tak uczyniła żona Leszka Czarnego, która oskarżyła męża o impotencję będącą przyczyną braku potomstwa. Przez 4 lata trwała separacja, aż małżonkowie się pogodzili. Mimo to nie doczekali się dziecka. Księcia próbował leczyć m.in. lekarz Mikołaj z Polski zalecający Leszkowi jedzenie węży, jaszczurek i żab w postaci sproszkowanej oraz nacieranie się maścią z węża. Kuracja nie pomogła."

[lucjanno1]

I w ten sposób wyginęły w POlsce rzadkie okazy równych gadów i płazów. Wszytskie zostały sproszkowane i uzyte do leczenia impotencji

[Johny]

Dawno, dawno temu..... do leczenia impotencji służy powszechnie znane naturalne afrodyzjaki.

Afrodyzjaki to pokarmy, zioła, napoje, przyprawy, które już od najdawniejszych czasów uważane za substancje o działaniu pobudzającym seksualnie, powodujące zwiększony popęd płciowy i dużą potencję. Dawniej oczekiwano od afrodyzjaków prowokowania pożądania u adorowanej osoby, zapewnienia sprawności seksualnej, leczenia zaburzeń seksualnych (impotencji, oziębłości płciowej) oraz pomocy w sztuce miłosnej. Te właściwości przypisywano licznym roślinom, owocom, zwierzętom i minerałom na podstawie doświadczeń, mitów, magii i podobieństwa do narządów płciowych. Afrodyzjaki są znane w medycynie ludowej różnorodnych kultur świata, począwszy od starożytności do dnia dzisiejszego. Do najbardziej znanych afrodyzjaków należały: korzeń żeń-szeń, potrawy z niektórych węży, gadów, wyciągi z pająków np. tarantuli, ekstrakt z muszek hiszpańskich, rogi jelenia syberyjskiego, a także sproszkowany róg nosorożca (co jest głównym powodem wyniszczenia tego gatunku), gniazda jaskółcze, niektóre narkotyki, alkohole, szczególnie wino, przyprawy, jak np. cynamon, wanilia, imbir, goździki, kardamon, liczne zioła np. znany w Polsce lubczyk, z którego zakochane panny parzyły napar dla swoich wybrańców, a nawet włosy spod pachy lub łonowe, które się dodawało do potrawy.

[Piotr]

Od wieków na potencje stosowano żen szeń. Ponieważ odmian tej rośliny jest ponad 70, to szamani mieszali różne gatunki i robili mikstury na erekcje. Podobno najleosze działanie mają takie odmiany jak: żeń szeń koreański, zeń szeń amerykański, żeń szeń bambusowy, żeń szeń karłowaty i żeń szeń himalajski.